رئیس کمیسیون انرژی، استاندارد مصالح و محیط‌زیست سازمان نظام‌مهندسی کشور اعلام کرد:
کشور در آستانه کمبود فیزیکی آب

رئیس کمیسیون انرژی، استاندارد مصالح و محیط‌زیست سازمان نظام‌مهندسی کشور گفت: کشور در آستانه کمبود فیزیکی آب است و تا پنج سال آینده این وضعیت بحرانی‌تر می‌شود.
احمدرضا طاهری‌اصل در گفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا در خصوص ساختمان سبز، اظهار کرد: این ساختمان‌ها موجب بهره‌گیری از مصالح نوین و نصب سیستم‌های کاهنده مصرف و بازیافت آب و هوشمندسازی می‌شود؛ اما درحال‌حاضر مصرف انرژی بالاست؛ به‌نحوی‌که در ساختمان‌های ایران بیش از ۲.۵ تا شش برابر متوسط جهان انرژی مصرف می‌کنیم.
وی افزود: درواقع مصرف بالای انرژی سبب آلودگی‌های زیست‌محیطی، ایجاد پدیده وارونگی هوا در فصل پاییز و تغییر درصد ذرات آلودگی معلق در هوا در روزهای خاص می‌شود؛ همچنین معضل دیگر استفاده نابه‌جا از منابع آب و ایجاد بحران و تغییرات اقلیمی به‌عنوان فاجعه انسانی است که باید نگاه ویژه‌ای به آن داشته باشیم.
رئیس کمیسیون انرژی، استاندارد مصالح و محیط‌زیست سازمان نظام‌مهندسی کشور با بیان اینکه ناپایداری را می‌توان با توسعه پایدار بر اساس اصول اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی برطرف و به توازن رساند، ادامه داد: مباحث اجتماعی به معنی حقوق بهره‌برداری و ساخت محصولی با بهره‌گیری آسان و آسایش بهتر و بدون آسیب، در نظر گرفتن سود و اجتماع در بخش اقتصادی استفاده از مصالح قابل بازیافت و بدون ضرر در ساخت دستگاه‌های تولیدکننده جزو مباحث زیست‌محیطی است.
وی با تأکید بر اینکه نمونه‌ای از توسعه پایدار را حدود پانصد سال پیش می‌توان در میدان نقش‌جهان اصفهان مشاهده کرد، افزود: این میدان دارای سه اصل اقتصاد بازار قیصریه و مسائل اجتماعی عالی‌قاپو و مباحث زیست‌محیطی بوده و شرایط توسعه پایدار در ساخت آن رعایت شده است؛ اما امروزه از سه اصل توسعه پایدار تنها اصل اقتصادی در نظر گرفته می‌شود که نوسان‌های بازار ارز و طلا نمونه بارز آن است.
طاهری تأکید کرد: اگر در ساخت‌وسازها از روش‌های طرح پایدار همچون حفظ و بقای انرژی مانند توجه به اقلیم، استفاده از منابع تجدیدپذیر خورشیدی، انرژی‌های غیرفعال گرمایش و سرمایش ایستا (بهره‌گیری از طبیعت)، استفاده از تجهیزات با راندمان بالا و دارای برچسب انرژی مدنظر قرار گیرد، درنتیجه انرژی نهان کمتر می‌شود و حفظ و بقای آب با کاهش مصرف و بازیافت آن و استفاده از تجهیزات کاهنده و کنترل‌کننده مصرف، حفظ و بقای مواد و مصالح افزایش می‌یابد.
وی با تأکید بر اینکه بدترین روش ساخت‌وساز در ایران انجام می‌شود، افزود: درواقع ساختمان و مواد و مصالح را بعد از چند سال تخریب می‌کنند و برای رسیدن به اصل پایداری باید بعد از چند سال، ساختمان را ترمیم، مدرن، هوشمند، بازآفرین و بازیابی کرد و ساخت‌وساز باید با توجه به ابعاد مصالح موجود و تغییر الگوی آن در شهر و اقلیم‌های مختلف صورت گیرد.رئیس کمیسیون انرژی، استاندارد مصالح و محیط‌زیست سازمان نظام‌مهندسی کشور با بیان اینکه در قرن نوزدهم ساختمان را با پوشش نسبتاً قوی و با توجه به مصالح موجود می‌ساختند و برای مصون‌ماندن از سرما از لباس بیشتر استفاده می‌کردند، ادامه داد: در قرن بیستم ساختمان‌ها نازک‌تر شده و بدون درنظرگرفتن اجتماع، زیست محیط احداث شد و گرمایش و سرمایش وابسته به تأسیسات مکانیکی بود و مصرف بی‌رویه انرژی ارزان به شکل رفتار اجتماعی پدیدار شد.
وی با تأکید بر اینکه در قرن بیستم توصیه آشتی با طبیعت موردتوجه قرار گرفت، گفت: از انرژی خورشیدی، زمین‌گرمایی و وسایل کاهنده مصرف و بازیافت بهره‌مند شدند؛ اما همچنان در ایران با نگاه قرن بیستم ساختمان‌ها طراحی، نظارت، اجرا و به بهره‌برداری می‌رسند.
طاهری با تعریف مفهوم اکولوژیک به معنی ارزیابی میزان مصرف بشر و اثرات آن بر محیط‌زیست، افزود: درواقع اکولوژیک با الگوی مصرف رابطه مستقیم دارد؛ اما در کشور ردپای اکولوژیک بسیار بالا و ظرفیت زیستی به معنی وجود پارک، جنگل و زمین‌های بایر، کاهش یافته است. درواقع ظرفیت زیستی ایران به ازای هر نفر ۰.۸۴ هکتار و متوسط جهانی ۱.۷۶ هکتار به ازای هر نفر و ردپای اکولوژیک ۲.۶۶ به معنی تخریب سه‌برابری این ظرفیت است.
وی با اشاره به اینکه خودکفایی در کشت گندم و گازکشی در مناطق محروم افتخاری برای کشور نیست، تصریح کرد: کاهش ردپای زیستی بشر در طبیعت مایه افتخار است، ایران و شهر اصفهان در کمربند اصلی تغییرات اقلیمی و در شرایط بحرانی است؛ همچنین کشور در آستانه کمبود فیزیکی آب است و تا پنج سال آینده این وضعیت بحرانی‌تر می‌شود.